Fietsen voor je zelfoogst

Soms heeft het voer voor een blog wat langer nodig om te sudderen in mijn hersenpan. Dan is het tempo waarin de woorden komen, wat trager, als bruine bonen die nog even moeten weken om volgezogen te worden en gekookt te kunnen worden. Of zoals de bodem van Stadstuinderij BuitenLeeft, die in de winterperiode weer slaapt om in het voorjaar weer fris te beginnen aan het voeden van de planten die de heerlijkste vruchten voortbrengen. BuitenLeeft is een zelfoogsttuin in Delft, in het natuurgebied vlakbij Delfgauw. Het biedt ruimte aan mensen die de ruimte zelf niet hebben om hun eigen eten te verbouwen. Door een zelfoogstaandeel af te nemen, kun je je eten zelf verbouwen en oogsten. Een jaar geleden Precies een jaar geleden werd ik door Marieke Berkhout, stagiaire bij BuitenLeeft vanuit de opleiding voor biologisch-dynamische landbouw, uitgenodigd om eens langs te fietsen. Nou, dat liet ik me natuurlijk geen tweede keer vragen…. (Of toch wel, want dat eerste bezoek smaakte al snel naar meerverder lezen

Het ontstaan van Noaberhaptrap

Door Fanny Beishuizen Sinds augustus 2017 bestaat er al een ‘Fietsen voor m’n eten – Westland’ groep, die ik eerder via Facebook ben tegen gekomen op een sportgroep voor vrouwen waar ik lid van ben. Het is het idee van Marja van der Ende, die inmiddels een groep van meer dan 2800 mensen in beweging heeft gekregen, met de dagelijkse verslagen van haar fietstochten en meer dan 185 adressen van stalletjes op de regiokaart van het Westland. In die periode was ik bezig met mijn gehele leef en beweegpatroon om te gooien, naar gezond en fit leven. Dit deed ik hardlopend en fietsend. Mijn doel : fit voor mijn 50e, en nooit meer terug naar 60 kilo zwaarder.   Tijdens die tochten langs al die mooie stalletjes bedenk ik hoe dat voor Salland zou zijn. De afstanden zijn veel groter dan in het Westland. Is het aanbod wel genoeg? Een poosje blijft het een leuk idee. Al fietsend onstond zelfs de naam Noaberhaptrap. “Ik trap immers al die hap bij noabers weg” In mei 2018 krijg ik een mail van Sticverder lezen

“Een kilo druiven voor € 1,49 dat wil toch iedereen?” Ik niet!

Langs de weg zie ik een grote abriposter van een grote supermarktketen. Door de speakers van mijn radio buldert een paar minuten later een opgewekt klinkende luidruchtige stem: “Een kilo witte of blauwe druiven voor maar één negenenveertig! Dat wil toch iedereen?”. Nou, ik niet (meer)! Sinds ik weet wat een druiventuinder aan inspanningen verricht en investeringen pleegt om druiven te kunnen telen, een gezond product af te leveren én een gezond bedrijf te kunnen blijven behouden, kunnen we bij € 1,49 nauwelijks spreken van een eerlijke prijs. Uitgeknepen Bij het opzoeken van de bewuste advertentie op de website van de bewuste supermarktketen, is het land van herkomst ver te zoeken. Dat ze uit Nederland komen, valt te betwijfelen. Dat zou kunnen betekenen dat deze druiven ook nog een lange reis hebben afgelegd, wat transportkosten met zich meebrengt. Tel daar de kosten voor reclame bij op die de supermarktketen maakt en dan ben je zo door die € 1,49 heen, ook bij aankoop en verkoop vanverder lezen

Blogs over Courgettesoepfietsen: Kookkluns 2.0

Foto: Gerard Hager Op 1 september vond de eerste Courgettesoepfietsen fietstocht plaats. Blogger Irene Wijn, alias Kookkluns 2.0, schreef er twee blogs over. Courgettesoepfietsen (door Irene Wijn) “Wattes? Ja, je leest het goed, maar ik snap dat er enige uitleg nodig is. Afgelopen  zaterdag hebben we gecourgettesoepfietst, of is het courgettesoepgefietst? Hoe dan ook, het was geweldig. Zoals ik al schreef, ik ben nu woonachtig in het Westland, waar het wemelt van de geweldige stalletjes. Er zijn er zoveel dat Marja van der Ende er een manier van leven van heeft gemaakt. Zo is zij al een jaar niet meer in enige supermarkt te vinden geweest. Al haar boodschappen scoort zij bij stalletjes of kleinere plaatselijke specialiteiten winkels. Gelukkig houdt zij deze heerlijke kennis niet voor zichzelf, maar heeft een bloeiende Facebookpagina en een eigen site Fietsen voor mijn eten- Westland. Op haar site zijn zo’n beetje alle stalletjes in kaart gebracht.” Lees de blog van Irene over Courgetteverder lezen